ای آزادی ،تو را دوست دارم ، به تو نیازمندم و به تو عشق می ورزم ،بی تو زندگی دشوار است ،بی تو من هم نیستم ،هستم،اما نیستم ،یک موجودی خواهم بود تو خالی ،پوک ،سرگردان،بی امید،سرد،تلخ،بیزار،بدبین،کینه دار،عقده دار،بی تاب،بی روح، بی دل ،بی روشنی،بی شیرینی،بی انتظار،بیهوده،من بی تو،یعنی هیچ !ای آزادی من از ستم بیزارم،از بند بیزارم،از زنجیر بیزارم،از زندان بیزارم،از حکومت بیزارم،از باید بیزارم،از هر چه و هر که تو را در بند می کشد بیزارم. 

دكتر علي شريعتي 

تاريخ نشان داده است كه ميان شرايط اجتماعي و تكامل انديشه روشنفكران تاثير متقابلي حكمفرماست. معمولاً يك روشنفكر حساس و صادق در يك محيط غيرانساني احساس خفگي مي‌كند و عليه نابرابري و استثمار دست به طغيان مي‌زند. او با نيروي انديشه‌اش كه از طريق سخن گفتن و نوشتن بيان مي‌شود، عليه سيستم فاسد